ColumnsOud-Utrechter

Tijd is geld

By 22/11/2017 No Comments

De klant staat centraal; die mag het werk doen.

Natuurlijk bankier ik als eigentijds persoon vooral via het internet. Als je dat niet doet ben je  immers verderfelijk ouderwets en als je dat op het gebied van bankieren nog best zou willen zijn, dan brengt de bank daar zoveel extra voor in rekening dat je “ geheel vrijwillig ” toch maar voor modern internetbankieren kiest. Vroeger ging het  via de bank betalen van rekeningen als volgt. Je kreeg een rekening opgestuurd waar meestal  een kant en klaar ingevuld overschrijvingsformulier aan vastzat. Overschrijvingsformulieren kon je makkelijk van de rekening losscheuren wat je dan ook braaf deed, waarna je ze achteloos op een stapel mieterde. Eens in de paar weken ondertekende je alles terwijl je naar iets saais op de TV aan het kijken was. Je  stopte daarna al die formulieren in een  (gratis) enveloppe en likte die dicht. Van die enveloppen had je er honderden op voorraad omdat je ze bij elk bankfiliaal -als je daar toch eens moest wezen- in onbeperkte aantallen mocht meenemen. Dat liet je je geen 2 keer zeggen want ze waren ook handig om de BBQ mee aan te steken en om zegeltjes in te bewaren; dus je kon er nooit te veel van in huis hebben! Het  aan de lopende band  ondertekenen van  bankoverschrijvingsformulieren kostte, mits er minder dan 30 betalingen te verrichten waren, al met al pakweg een volle minuut. De reis naar de brievenbus even niet meegerekend. Die reken ik ook niet mee, want de met getekende overschrijvingsformulieren gevulde en dichtgeplakte enveloppe, stopte ik in mijn broekzak. Liep ik dan toevallig eens een keer langs een brievenbus en ik vergat het niet, dan gingen die overschrijvingsformulieren op de post. Als de rijk gevulde enveloppe wat langer in mijn broekzak zat dan kon er inderdaad ernstige formulierkreukel optreden. Dat was niet erg want de betalingen werden toch altijd uitgevoerd. Het eigentijds betalen gaat wat minder makkelijk en  kost zeeën van tijd. De Rabobank waar ik mijn  betalingen via verricht, wil om te beginnen dat ik netjes inlog. Daarvoor moet mijn pinpas in een klein apparaatje worden gestopt dat ik altijd kwijt ben en moet ik mijn geheime pincode op dat apparaatje intikken. Vervolgens verschijnt er dan een strikt  geheime inlogcode op een digitaal afleesschermpje. Die code moet ik via het toetsenbord van mijn computer invoeren. Als ik dat allemaal foutloos gedaan heb, ben ik ingelogd en kan ik beginnen met het doen van betalingen.  Elk detail van elke betaling moet ik vervolgens  zelf invullen of zelf uit het computergeheugen tevoorschijn toveren. In vele gevallen wordt er ook van mij verwacht dat ik de betaling voorzie van een betalingskenmerk bestaande uit 4 keer 4 cijfers. Als je na een minuut of tien geconcentreerd en keihard werken 5 betalingen verricht hebt? Precies, dan houdt de internetsite er spontaan mee op omdat er ergens in Beneden–Leeuwen of omstreken iets vastliep waardoor in de hele Benelux het betalingsverkeer komt stil te liggen. De betalingen die al ingevuld waren om verzonden te worden verdwijnen dan soms zomaar uit het systeem. Maar je kunt mazzel hebben, soms verdwijnen ze ook niet en hoef je dus lekker niet helemaal van vooraf aan te beginnen. Als de betalingen allemaal zijn ingevuld moeten ze naar de bank ter verwerking worden verzonden en daar heb je dan weer dat handige Rabobank codemachientje bij nodig. Behalve het nummer van je pinpas, moet je ook verschillende controlegetallen aan die machine toevertrouwen, een paar keer op OK drukken en ook nog het totaalbedrag van alle betalingen intypen. Maar dat bedrag mag je voor het  gemak  op hele euro’s afronden ,dus dat scheelt. Als je dat allemaal hebt gedaan verschijnt er digitaal er een acht cijferig nummer op het gratis door de bank beschikbaar gestelde codeapparaatje en als je dat getal goed intypt op de computer worden alle betalingen in een poep en een scheet  verricht. Als alles goed ging. Je moet niet bij het intikken van een of ander controlegetal een foutje hebben gemaakt! En het apparaatje moet ook onderweg niet een keer zomaar gehaperd hebben! Dan moet je namelijk opnieuw beginnen. Tijd is geld hoor je wel eens in bankkringen. Vroeger toen alles nog ouderwets was kostte het betalen van een rekening mij met name geld. Daar is de laatste jaren tijd bijgekomen, veel tijd!  Maar goed, je moet er tijd voor over hebben om te kunnen zeggen dat je qua betalingsverkeer helemaal bij de tijd bent.

Tom

Tom